Glavna tema Foruma Američkog komiteta za terapiju i istraživanje multiple skleroze (ACTRIMS) 2023. je bila uloga virusa, naročito Epštajn-Barovog virusa (EBV), u patogenezi MS. Virus humane imunodeficijencije ili HIV dovodi do smanjenja CD4+ T ćelija, koje je registrovano u ranim MS fazama. Pod vođstvom dr Ilejn Kingvel, jedna studija predstavljena na forumu je uporedila rizik od pojave MS u međunarodnoj grupi HIV pozitivnih osoba sa onim kod opšte populacije. Drugi cilj je bio da se proceni da li antiretrovirusna terapija menja ili ograničava MS aktivnost.

Longitudinalna grupna studija je obuhvatila osobe iz Švedske i Britanske Kolumbije u Kanadi i povezala podatke HIV pozitivnih grupa, MS registara i rutinski prikupljenih administrativnih podataka o zdravlju, i to u proseku u dužini od 9 do 10 godina. Rezultati su pokazali manji rizik of MS među HIV pozitivnim osobama od očekivanog. Standardni koeficijent pojave MS kod HIV pozitivnih pacijenata je iznosio 0,53 (95% CI, 0,32-0,90), ili 0,28 (95% CI, 0,09-0,88) za žene i 0,70 (95% CI, 0,39-1,27) za muškarce.

Dr Kingvel, viša saradnica na istraživanjima Instituta za Epidemiologiju i zdravlje pri Univerzitetskom koledžu u Londonu, odgovarala je na pitanja o vezi između MS i HIV u ulozi antiretrovirusne terapije i smeru budućih istraživanja.

Koji su glavni zaključci ove studije na koje bi doktori trebalo da obrate pažnju?

Osobe koje imaju HIV ili osobe sa HIV-om koje su lečene antiretrovirusnom terapijom (ART) pod manjim su rizikom od MS nego opšta populacija. Upoređen je rizik od razvoja MS dijagnoze među populacijom sa HIV-om i rizik za pripadnike opšte populacije na osnovu godina, pola, kalendarske godine, socijalno-ekonomskog statusa i zemlje porekla. Rizik od nastanka MS je bio oko 50% niži za osobe sa HIV-om i osobe koje su lečene ART terapijom. Ovi rezultati govore da HIV i/ili ART terapija mogu da zaštite od MS.

Šta možemo da naučimo o vezi između MS-a i HIV-a?

Ovo je bila međunarodna opservaciona studija, koja je pristupila povezanim podacima HIV pozitivnih grupa, MS registara i rutinski prikupljenih administrativnih podataka o zdravlju. Praćeno je preko 29.000 osoba sa HIV-om u Kanadi i Švedskoj i do 28 godina, kako bi se izmerio i izračunao očekivani rizik od MS u grupi od preko 6 miliona ljudi u opštoj populaciji. Manji rizik od MS nego što je bio očekivan je ustanovljen kod grupa osoba sa HIV-om i u Kanadi i u Švedskoj. Ovi rezultati se takođe poklapaju sa prethodnim nalazima manjeg rizika od MS, među populacijom sa HIV-om u Engleskoj i Danskoj.

Da li postoje aspekti zaštite nervnog sistema kod HIV-a za koje trenutno nismo sigurni?

S obzirom da je preko 85% osoba u grupama sa HIV-om lečeno ART terapijom, ne možemo da kažemo da li se potencijalni zaštitni efekat odnosi na HIV ili na ART terapiju. Zanimljivo je međutim, da rezultati nakon ART terapije govore da postoji manji rizik od MS razvoja, čak i kad je virus HIV-a potisnut ART terapijom.

Rizik od MS je i u Kanadi i u Švedskoj bio manji za muškarce i žene sa HIV-om, ali je primetno smanjeni rizik bio istaknutiji kod žena. Dalja istraživanja bi mogla ići u smeru ispitivanja, da li zaista postoji razlika među polovima i koji su to mogući razlozi i mehanizmi za nastanak MS.

Izvor: https://www.neurologylive.com/view/understanding-the-risk-of-multiple-sclerosis-patients-with-hiv

OSTAVI PORUKU

Please enter your comment!
Please enter your name here